Mag de gemeente politiegegevens uit de opsporingstaak van boa's doorzenden naar de politie in een ander EU-land, zoals België of Duitsland?

Ja. Binnen de Europese Unie worden politiegegevens doorgezonden aan personen of instanties in een andere lidstaat die belast zijn met de voorkoming en opsporing van strafbare feiten. Dat gebeurt onder dezelfde voorwaarden als aan politieambtenaren in Nederland, voor zover zij de gegevens nodig hebben voor hun taak (artikel 15a Wpg en artikel 5:3, eerste lid, Besluit politiegegevens). Het lijkt dus op ter beschikking stellen binnen Nederland (zie ‘Aan wie stelt de gemeente de politiegegevens uit de opsporingstaak van haar boa's ter beschikking’), inclusief need to know.

Voorwaarden:

• de ontvanger mag de gegevens alleen gebruiken voor het doel waarvoor ze zijn doorgezonden, en vernietigt ze zodra dat doel is bereikt (artikel 5:3, vierde en vijfde lid);
• bijzondere persoonsgegevens, zoals gegevens over gezondheid of afkomst, alleen als dat onvermijdelijk is voor het beantwoorden van een vraag van de buitenlandse politie (artikel 5:3, achtste lid, met artikel 5:1, derde lid);
• blijkt achteraf dat onjuiste gegevens zijn doorgezonden, meld dat dan direct aan de ontvanger (artikel 5:1, zevende lid).

De doorzending kan worden geweigerd of aan voorwaarden worden gebonden (artikel 5:3, tweede lid), onder meer als:

• er gevaar is voor het leven of de gezondheid van iemand (artikel 2:13);
• het welslagen van een lopend onderzoek of de veiligheid van een persoon in gevaar komt;
• het gaat om een feit waarop in Nederland een gevangenisstraf van een jaar of minder staat, of om iets dat in Nederland geen strafbaar feit is;
• de gegevens van een ander land komen en dat land geen toestemming geeft;
• de instemming van de officier van justitie nodig is en die niet wordt gegeven.

Route: de doorgifte gebeurt door tussenkomst van de landelijke eenheid van de politie (artikel 5:1, tweede lid, Besluit politiegegevens). Neem daarom contact op met de politie en stuur zelf geen politiegegevens rechtstreeks naar het buitenland. Wil het buitenland de gegevens gebruiken als bewijs in een strafzaak, dan loopt dat in de regel via een rechtshulpverzoek aan het openbaar ministerie.