Moet ik politiegegevens delen, of mag ik zelf kiezen?

Dat hangt af van de ontvanger.

• Binnen het Wpg-domein (politie, KMar, Rijksrecherche, bijzondere opsporingsdiensten en andere boa's): ter beschikking stellen is een plicht. De wet zegt 'stelt ter beschikking' (artikel 15, eerste lid, en artikel 46, tweede lid, Wpg). Er is geen besluit per geval nodig, en weigeren kan alleen op de wettelijke gronden (zie ‘Wanneer mag de gemeente het ter beschikking stellen weigeren of voorwaarden stellen’).
• Need to know: de plicht geldt alleen voor wie geautoriseerd is en de gegevens nodig heeft voor de eigen taak. Dat geldt ook voor u als boa: u raadpleegt alleen wat u voor uw taak nodig hebt (zie ‘Krijg ik als boa ook politiegegevens van de politie, en wat mag ik daarmee’ en ‘Is het een datalek als een collega zonder reden gegevens raadpleegt’).
• Buiten het Wpg-domein: verstrekken is in de regel een bevoegdheid. De wet zegt 'kan' of 'kunnen' (artikel 17 tot en met 20 Wpg, hoofdstuk 4 Besluit politiegegevens, artikel 6 en 7 Bpg boa). Uw werkgever beslist of verstrekking noodzakelijk en verantwoord is; een ontvanger kan er geen recht aan ontlenen. Bij artikel 19 en 20 Wpg en artikel 6 en 7 Bpg boa gebeurt dat in overeenstemming met de officier van justitie (zie ‘Moet de officier van justitie altijd instemmen voordat de gemeente gegevens verstrekt’ en ‘Moet de officier van justitie instemmen met een incidentele verstrekking op grond van artikel 19 Wpg’).
• Uitzondering: aan het openbaar ministerie en de burgemeester 'verstrekt' de verwerkingsverantwoordelijke politiegegevens voor zover zij die nodig hebben voor hun taak (artikel 16 Wpg; zie ‘Mag ik gegevens verstrekken aan de burgemeester voor de openbare orde’).

Kortom: binnen de opsporing moet u delen met wie het nodig heeft; daarbuiten kan het, als er een grondslag is en het noodzakelijk is (stappenplan: ‘Hoe bepaal ik of ik politiegegevens ter beschikking stel of verstrek (stappenplan)’).